I take care of myself for you

I take care of myself for you and you take care of yourself for me. 

Deze quote kwam ik een tijdje terug tegen en speelt vaak door mijn hoofd, zeker nu onze jongste dochter pas 2,5 maand is. Met 3 kinderen kun je niet bepaald spreken van een relatie met aandacht voor elkaar. Samen uit eten gaan en liefdevolle aandacht voor elkaar zijn geruild voor kinderen naar bed brengen en afwisselen van het verzorgen van de kids (doe jij het tandenpoetsen van Quint en Lina? Dan ga ik naar huilende baby Nala). 

Los van ouders zijn en je relatie goed houden wil je ook nog graag je werk goed doen en leuke dingen doen voor jezelf. Ja het zijn heel wat ballen in de lucht te houden he?! 

En dus hebben we het best zwaar zo nu en dan. En wat moet je doen als je het zwaar hebt?… Jup. Voor jezelf zorgen. Eigenlijk wil ik natuurlijk dat mijn man voor me zorgt en als een soort superman alle ballen in de lucht houdt als het mij niet lukt. Ik wil liever niet dat hij zeurend thuis komt en mokkend wakker wordt over zijn tekort aan slaap. De discussie ‘wie heeft het zwaarder’ hebben we vaak genoeg gehad. Maar inmiddels heb ik wel geleerd: het werkt niet als je wilt dat de ander voor jou zorgt. Dat moet je zelf doen. Ik heb geleerd zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hoe ik me voel. En dan moet ik dus voor mezelf zorgen. En daarmee zorg ik (indirect) ook voor mijn man. Want als ik sterk sta kan ik compassievol op hem en de kinderen reageren. Voor jezelf zorgen voor de ander. Voor jezelf zorgen voor je relatie. En daarom moet ik vaak voor mezelf kiezen. Want dan kies ik ook voor hem. Dan kies ik voor ons.